اشتراک پیامبران و اهل بیت(ع) و صوفیّه در عمل به سنّت الهی پشمینه پوشی(8)

 

عقبة بن علقمة مى‏ گوید: «دخلت على أمیر المؤمنین فإذا بین یدیه لبن حامض قد آذانى حموضته وکسر یابسة. قلت: یا أمیر المؤمنین أتأکل مثل هذا؟ فقال لى: یا أباالجنود أدرکت رسول اللّه‏ صلى ‏الله‏ علیه ‏و‏آله ‏وسلم یأکل أیبس من هذا و "یلبس أخشن" من هذا. فإن لم أخذ بما أخذ به رسول اللّه‏ خفت أن لا الحق به.»(1)
«بر أمیر المؤمنین وارد شدم در حالى که در برابرش دوغ ترشى- که بوى ترشى آن آزارم مى‏ داد- و چندتکه نان بود. گفتم: اى امیرمؤمنان آیا چنین غذایى تناول مى‏ کنى؟ به من گفت: اى ابوالجنود جز این نیست که من رسول خدا صلى‏ الله ‏علیه ‏و‏آله ‏وسلم را چنین یافتم که غذایى خشک تر و "لباسى زبرتر و آزار دهنده ‏تر" از این مى‏ پوشید. اگر آن چنان که رسول خدا صلى‏ الله ‏علیه ‏و‏آله ‏وسلم عمل مى‏ کرد عمل نکنم مى ‏ترسم پس از مرگ به او ملحق نشوم.»
ملاحظه مى‏ شود که این فرمایش علوى، نظریه ما را مبنى بر این که «پشمینه پوشى» سنت رسول اکرم صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏آله ‏وسلم و به تبع ایشان سنت خود على علیه ‏السلام نیز بوده است تثبیت مى ‏کند.در این روایت ، منظور از لباس خشن و زبر و آزار دهنده ، لباس پشمی است.
                             ----------------------------------------
1. کنز العمال/ ح 7797
  
نویسنده : علیرضا عرب ; ساعت ٦:٠٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٠ خرداد ،۱۳٩۱